ahval-i adiye/hiç basılmamış çimden fragmanlar (1)

Her şey benim bir yazar ile karıştırılmam neticesinde başladı. O ilk kurşun sıkıldı böyle… İlk kurşunun balkondaki bedene isabet edişi ve “Ah yorulmuşum,” demem, “Vurulmuşum,” diyeceğime… Soluklanayım derken soluğumun kesilmesi… Neden talihsizlikler bırakmıyor yakamı?

WordPress.com ile böyle bir site tasarlayın
Başlayın