Film söylemini annesizlik üzerine kuruyor, ana çatışmasını bu duygusal açlığa bina ediyor. Elbette aynı zamanda spekülatif bir nitelik de taşıyan, tüm kağıt toplayıcılara mal edilemeyecek türden bir duygusal açlığın öne çıkarılması bu insanların karşılaştıkları zorluklara etraflıca yaklaşma imkânını kısıtlıyor. Birkaç basit sahneyi hariç tutarsak kâğıt toplayıcıların toplum gözünde hiçleştirilmeleri, yok sayılmaları işlenmemiş, başka bir deyişle zülfü yare dokunulmamış.
Saçını Tarayanların Tarağı 