Zaim politik ve polisiye olaylar zincirine araya serpiştirilmiş ebru sahnelerindeki “saflık” söylemi üzerinden tasavvufu ve metafor hüviyetine bürünen görüntü oyunlarını ekliyor. Son olarak ise dönemin siyasi rüzgarıyla yelkenlerini şişirip popülist dilin nimetlerinden faydalanıyor. Bu arayış, bu karmaşa hali filmin dinamizmini zedeliyor.
Kategori arşivleri: Sinema
Son “Marksist Şaka” Olarak Seremoni Filmi
Chabrol “son Marksist” filmde neye inanmak isterseniz ona inanabilirsiniz diyor sanki. İster yaşatan kiliseye inanın ister öldüren kiliseye! İster smokine inanın, ister av tüfeğine… Yahut ister okunan kitaplara, ister vurulanlara… Size kalmış!
Parazit: Yoksul Yoksulun Kurdu
Yağmur zengine de yoksula da yağıyor, doğru; fakat zengin “hafta sonu kampından erken dönerek” mağdur oluyor, yoksulların bodrum kattaki dairesini ise kanalizasyon basıyor. Dolayısıyla yağmurun herkese eşit yağdığı öne sürülemiyor.
Saçını Tarayanların Tarağı 